Aan de start gingen de hemelsluizen helemaal open

 In Marathon

 

Wat doe je op een zondagochtend om 4.30 uur? Ieder normaal denkend mens zou zeggen slapen. Op een normale zondag zou ik hetzelfde hebben gezegd maar niet op 17 maart 2019. Nu denken jullie natuurlijk waarom deze dag niet. Op 17 maart was om 6.00 uur namelijk de start van de Dutch Masters of MTB in het Overijsselse Haarle. Een mountainbike wedstrijd over een afstand van 200 km door 7 Overijsselse gemeentes. Inmiddels al weer toe aan de 3de editie dit jaar.

Op zaterdagmiddag ben ik samen met mijn vader vertrokken richting Haarle. Na de autorit van ongeveer 2 uur waren we aangekomen in Haarle waar we onze auto hebben geparkeerd. Na een kleine wandeling zijn we aangekomen bij de feesttent waar ik mijn startnummer kon ophalen. Dit jaar was dit veel beter georganiseerd in de feesttent dan vorig jaar. Toen was dit in een heel klein tentje bij een café. Het startnummer wat ik heb gekregen was nummer 19, dit schept verwachtingen. Vorig jaar heb ik deze wedstrijd ook gereden en was ik als 21ste over de finish dus vandaar dit lage startnummer. In de tent hadden we ook afgesproken met Janko en Peter, 2 mountainbikers bij mij uit de buurt. Daar werden al snel de afspraken voor het eten van die avond gemaakt. Het was inmiddels tijd om te vertrekken richting onze B&B.

Overnachten in Luttenberg

We hadden een mooie B&B geboekt net buiten Haarle. De naam van de B&B is Buiten Oosten, een kleine B&B met 3 kamers waar alles heel netjes verzorgt is. Was voor mij alweer het 3de jaar dat ik daar verbleef voor de start van de Dutch Masters of MTB. Nadat we onze spullen geïnstalleerd hadden en natuurlijk de fiets gecontroleerd. Het wapen waar we deze wedstrijd mee gaan rijden is de Specialized Epic Hardtail Pro. Toen alles klaar stond was het tijd om terug te gaan naar Haarle om daar samen met Janko en Peter een hapje te gaan eten. We hebben in het hotel in het centrum van Haarle een heerlijk Mountainbike menu op. Soep vooraf gevolgd door een flink bord pasta en natuurlijk een toetje om het af te sluiten. Dit was een hele gezellige avond met fietsers onder elkaar. Maar omdat de start al om 6.00 uur de volgende ochtend was wilde iedereen toch wel optijd naar bed.

Ondanks dat we al vroeg in bed lagen is het toch vroeg als de wekker al gaat om 4.30 uur. Tijd om snel even goed te ontbijten want het zou wel eens een lange dag in het zadel kunnen worden. Ook nog even snel alle bidons vullen. Mijn vader was er tenslotte bij en die was zo lief om naar iedere verzorgingspost te rijden om mij van een verse bidon te voorzien. Na het ontbijt snel alle spullen weer in de auto en op naar de start in Haarle. Met wat geluk konden we onze auto parkeren aan de sporthal in Haarle op 500 meter van de start. Helaas was het niet droog toen we richting start vertrokken. Dus maar een extra jas aan gedaan die ik net voor de start nog uit kon doen. Op die manier kon ik in ieder geval zo lang mogelijk droog blijven. 

De start was erg nat

Om 5.35 stond ik in het startvak en gelukkig ook redelijk vooraan. Het doel voor deze dag was om te proberen de uitslag van vorig jaar te verbeteren. Mijn vader had nog een paraplu bij zich dus kon ik tot 2 min voor de start nog lekker droog staan. Net voor de start mijn jas uit gedaan en mijn regenjas aangedaan. We hadden namelijk het geluk dat het net voor de start ophield met zachtjes regenen. Men had besloten dat het wel mooi zou zijn als het gewoon met bakken uit de lucht zou komen bij de start. Dus om 6.00 uur gingen we weg in de stromende regen. Ik kan je vertellen dat is niet fijn. In het begin ging het heel snel en na ongeveer 5 km kwamen we op een gravelfietspad waar denk ik wel 5 cm water op stond. Het was alsof je een meer inreed. Ik had meteen een het water in mijn schoenen staan wat ervoor zorgde dat ik koude voeten kreeg. Dan is 195 km nog best lang. Ook zorgde dit ervoor dat het zicht wat minder werd. Na ongeveer een uur wedstrijd waren we al bij de eerste verzorgingspost waar mijn vader stond met een bidon. Het regende nog wel maar het ging prima volgens plan. Na 1,5 uur stopte het zelfs met regenen. Daarna konden we vol gas door voor de volgende 25 km op naar de volgende verzorgingspost. Ik kan je vertellen het ging heel hard de eerste 2 uur van de wedstrijd. Achteraf misschien zelfs wel iets te hard. Maar omdat het droog was heb ik wel genoten van deze eerste uren op de fiets door Overijssel. Veldwegen, modderstroken, singletracks en soms heel veel wind. Alles zat erin.

De verzorging was helemaal top

De eerste 125 km gingen heel goed en het tempo zat er goed in. Ik kreeg iedere verzorgingspost een nieuwe bidon van mijn vader en een aanmoediging. Hier kon ik dan weer een uur naar uitkijken voordat ik de volgende weer kreeg. Het eerste deel van de route liep ook over wat snellere paden met af en toe een zware modderstrook. Het is dan heel belangrijk om te blijven eten en drinken. Ook als je bij het rijden in de regen eigenlijk helemaal geen dorst hebt. Dit ging zoals gezegd tot km 125 heel goed. Maar daarna ging het mis. Ik ben er nog niet helemaal uit waarom maar de snelheid ging er helemaal uit. Waarschijnlijk een combinatie van toch te weinig eten en een paar dagen voor de wedstrijd niet helemaal fit geweest.

De 75 km afzien zijn begonnen

Maar opgeven is natuurlijk geen optie, ondanks dat ik er toch wel serieus over het nagedacht. De route was tussen km 125 en 185 het mooist vond ik. Hier ging het heel veel over de vaste mountainbikeroutes die er liggen in dit gebied rondom Rijssen, Markelo en Holten. Dit is normaal echt genieten lekker sturen over de mooi aangelegde singletracks. Echter deze keer niet omdat ik er volledig doorheen zat. Gelukkig had ik geen geld bij me voor de parkeermeter anders had ik helemaal geparkeerd gestaan. Dit keer was het gewoon een kwestie van km aftellen. Op de singletracks kun je niet zo makkelijk op je kilometerteller kijken waardoor het toch nog een beetje opschoot. Daarnaast kon ik ook de  verzorgingsposten aftellen om daar door mijn vader nogmaals aangemoedigd te worden.

Bij de laatste post in Holten heb ik mijn laatste bidon opgehaald en kon het laatste stukje afzien beginnen. Vorig jaar zaten hier nog veel singletracks in maar dit jaar hebben ze dit wat aangepast. Het laatste deel van de route is wat eenvoudiger geworden zodat dit ook voor de deelnemers die in het donker rijden het goed te doen is. Gelukkig was ik hier gewoon bij daglicht. Wel zaten er nog behoorlijk wat klimmetjes in het laatste deel van de route. Waaronder de klim naar de top van de Holterberg, dit keer over asfalt. Daarna was het afdalen naar Haarle. Net voor het binnenrijden van Haarle werden we rechtsaf gestuurd een maisveld in. Hier was het nog een klein stukje naar boven om vervolgens door een weiland af te dalen en de feesttent binnen te rijden. 

Finish

Hij zit erop de Dutch Masters of MTB. Volledig gesloopt kom ik na 9 uur en 5 min als 36 ste over de finish. Niet wat ik had gehoopt maar achteraf toch wel tevreden. Janko was een half uurtje later binnen op plaats 80 en Peter heeft ook heel goed gereden en kwam als nummer 149 over de finish in 10 uur en 15 min. Allemaal zijn we moe maar voldaan. De rit werd gewonnen door Gerben Mos in een tijd van 7 uur en 57 min. Na de finish kregen we een echte Dutch Masters of MTB Droadnagel. Weer een heel mooi aandenken om te bewaren. Bij het verlaten van de tent kregen we per persoon nog 2 muntjes voor een bord pasta en wat te drinken. Dit was natuurlijk zo op na 200 km fietsen. Ook de fietsenstalling na de finish was prima geregeld zodat je veilig je fiets kon achterlaten om in de tent even bij te komen.

 

Recent Posts

Start typing and press Enter to search