JoBerg2C 2019 Dag 8
MACKENZIE CLUB TO JOLIVET

 In JoBerg2C, Meerdaagse

Deze morgen werden we om 5 uur weer gewekt door een haan die een beetje schor is en daarna AC/DC. Is altijd wel lekker wakker worden. Tenminste als je je wekker een paar minuten eerder hebt gezet anders schrik je je rot. Na dag 1 zijn de meeste wel zo slim. Deze morgen stond onze tent op de Mackenzie Country Club in de buurt van Masameni. Inmiddels is het ochtend ritueel een beetje saai om te vertellen maar natuurlijk hebben we een lekker ontbijt gehad en konden daarna onze spullen klaar maken voor de start. Ook vandaag weer starten in groepen. Alleen hebben ze besloten om de groepen voor vandaag wat kleiner te maken omdat de eerste 20 km in een dalende lijn lopen en er anders mogelijk opstoppingen ontstaan in de singletracks. Gelukkig mak ik gewoon nog in de eerste groep starten.

Singletrack heaven

De route van vandaag zou eer een gaan worden met 2 gezichten namelijk een van blije gezichten in het begin omdat het daar bijna allemaal naar beneden gaat en een van minder blije gezichten omdat de 2de helft bijna helemaal omhoog gaat. Mij maakt het allemaal niet zoveel uit. Ik vind afdalen heel leuk maar heb ook geen hekel aan klimmen. Dus laat deze mooie dag maar snel beginnen. Deze morgen hadden we geluk en was het voor het eerst niet heel erg koud en vochtig maar droog en aangenaam. Dus de keuze gemaakt om zonder armstukken te starten. De start was op precies dezelfde plek als waar gisteren de finish streep lag. We vertrokken met een vele kleinere groep dan de dag ervoor. In het begin werd er nog rustig gereden maar naarmate de eerste singletrack dichterbij kwam werd er steeds harder gereden. Iedereen wilde als eerste bij deze singletrack zijn om geen tijd te verliezen door een langzamer persoon voor zich. De leiders bij de duo’s en de eerste 2 bij de solo’s reden voor de klim al weg maar ik kon mooi aanhaken bij de 2de groep. Aangekomen bij de singletrack kon het feest beginnen. Meer dan 10 km afdalen over een prachtige singletrack “Umko Drop”, zo mooi heb ik ze nog nooit gezien. Ook het uitzicht was geweldig ondanks dan ik niet heel veel tijd had om hier naar te kijken. Door een stuurfout van iemand voor mij net even van de fiets gemoeten en daardoor de aansluiting met de groep verloren. Dat was jammer want het middenstuk was het wel fijn geweest om in een groepje te kunnen rijden. Maar vond het niet verantwoord om met meer risico af te dalen. Een valpartij zou zomaar eens einde vakantie kunnen zijn. Dat was het niet waard.

Finish

Na het verbindingsstuk door het dal was het tijd om weer te gaan klimmen. Hier begon ook het tweede deel van de etappe die hoofdzakelijk bergop ging. Met een flinke aanloop van enkele kilometers die steeds steiler berg op gingen kwamen we dan eindelijk bij de klim van de dag. Deze klim hebben ze de naam “Iconic” gegeven. Dit is een redelijk technische klim over een singletrack met veel lossen stenen. Hij is wel prima te fietsen alleen als je een stuurfout maakt sta je te voet en moet je een stukje lopen. Na de klim is er een stukje bergaf en meteen nog een stuk bergop. Erg fijn is dat als de benen al flink verzuurd zijn. Daarna was het een heel stuk over gravelwegen op en af. De ene klim wat langer dan de ander maar telkens kon je goed zien waar de top was en kon je op de macht naar boven. En de dag werd afgesloten met een klein toetje “ Fisherman’s Trail”. Dit was de laatste singletrack die we in race modus moesten afleggen om daarna nog een stukje door te moeten tot we aankwamen bij de school waar de finish was. Hier stonden de kinderen allemaal op een rij met de hand uitgestoken naar de rijders om ze een voor een aan te tikken. Natuurlijk heb ik dat gedaan en aan de reacties te horen werd dit zeer gewaardeerd. Bij de school was ook de finish en kon ik even op adem komen en wat drinken. Na de finish was het nog 5 km naar Jolivet waar onze tenten stonden. Hier was het zoals iedere dag door de organisatie perfect verzorgd met eten en drinken. Een mens kan hier niets te kort komen. Mocht dat wel het geval zijn ligt het echt aan jezelf.

Podium

Na mezelf weer wat opgefrist te hebben en gegeten en gedronken was er nog even tijd om wat te relaxen voordat het avondprogramma begon waarin vandaag ook alle mensen die op het podium staan naar voren mochten komen. Dit was een voorlopig podium omdat ze de rit van morgen nog wel moesten uitrijden. Hierdoor duren het allemaal wat langer en had ik gisteren geen tijd om deze blog nog af te maken. Vandaar dat deze iets later is.

Klik hier voor de foto’s van de organisatie.

 

 

 

 

Recent Posts

Start typing and press Enter to search