Lakebike
6 uur Solo 2019

 In Marathon

Zaterdag 1 juni was het weer tijd om de competitie op te zoeken tijden de Lakebike 24 uur challenge. Voor mij geen 24 uurs wedstrijd, ik had me ingeschreven voor de 6 uur Solo. Mijn gevoel vooraf was niet al te best, de 2,5 week rust tijdens de vakantie in Zuid Afrika en de eerste week na thuiskomst niet helemaal fit hadden me geen goed gedaan. De rust was overigens wel even nodig na de drukke winter. Dit mocht allemaal de pret niet drukken en ik had zin om weer eens een wedstrijd te rijden en dan ook nog zo dicht bij huis. Vrijdag al even de fiets in orde gemaakt, de keuze voor deze wedstrijd is gevallen op de Specialized Epic S-Works fully. Omdat het voor mij een heel bekend rondje is ben ik op vrijdagavond al even naar Best gereden om de route te verkennen. Best is een van mijn vaste trainingsrondjes en tijdens de Lakebike word er vaak stukken tegen de richting in gereden. Wel handig om de route alvast een beetje in je hoofd te hebben voor we op zaterdag van start gaan. Dit bleek ook wel want tijdens de 2 rondjes die ik heb gereden ben ik letterlijk 2 keer door het lint gegaan. De route stond perfect aangegeven maar voor mij was het zo normaal om daar rechtdoor te gaan dat ik toch even moest stoppen en terug moest om de route te volgen.

Zaterdag ochtend al vroeg samen met Stijn vertrokken richting Best om onze tent neer te zetten van waaruit Stijn mij van verse bidons zou voorzien tijdens de wedstrijd. Rond de klok van half 9 waren we in Best en binnen no time stond de tent met uitzicht op de waterskibaan. Nadat alles op zijn plaats stond en ook onze vaste buren gearriveerd waren was het tijd voor nog een verkenningsronde en proberen deze keer niet door het lint te gaan. De verkenningsronde verliep goed en deze keer niet door het lint gegaan dus dat zou in de wedstrijd ook goed moeten komen. Nog even bij 9th Wave langs geweest voor een praatje en een bakje koffie natuurlijk. Weer gezellig bijgekletst en de nieuwe “Ninefold Onada29” bewonderd. Ben heel benieuwd hoe die zal rijden. Inmiddels was het een uur of half 12 en tijd om nog even te relaxen voordat het startschot zou klinken om 13 uur.

 

 

Om 12.30 was het tijd om richting de start te gaan. Het opstellen verliep soepel en ik stond mooi vooraan in het startvak van waaruit de 6 uur solo wedstrijd ging vertrekken. De deelnemers uit de categorie “6 uur team” en “24 uur team” stonden in het startvak voor ons. Om klokslag 13 uur gingen zij van start voor hun wedstrijd en 1 minuut later mochten wij ook vertrekken. In mijn categorie (6 uur solo) deden 62 deelnemers mee waaronder Erwin Bakker. Gezien het deelnemersveld en mijn vorm van dit moment was ik al blij met een plek bij de eerste 8. De start van de wedstrijd verliep goed en ik kon met de eerste mee. Al snel kwamen we de eerste deelnemers tegen die in het vak voor ons gestart waren en deze moesten we dus inhalen. Dit ging over het algemeen heel goed, je kon niet overal inhalen maar als je vroeg of je er ergens voorbij mocht werd er over het algemeen zo snel mogelijk plaats gemaakt. Dit maakte het allemaal tot een hele eerlijke race. Al snel kwam ook Erwin Bakker en zijn teamgenoot Joey Smulders mij voorbij. Bij deze mannen aanhaken was niet verstandig dus besloten om mijn eigen tempo te blijven rijden.

 

De eerste 3 uur van de race verliepen prima en ik kreeg netjes iedere 2 ronde een nieuwe bidon aangereikt van Stijn. Ook waren er de nodige supporters die stonden aan te moedigen. Ook werden de positie en tijdverschillen doorgegeven waardoor ik een idee had waar ik reed. Na 3 uur kwam ik achter Peter Wouters te rijden die een heel mooi tempo had en die ik voor een paar rondjes mooi kon volgen. Dit was ook wel even nodig wat ik had wel een beetje een dip na de eerste 3 uur. Dit zorgde ervoor dat ik moest volgen waardoor ik geen tijd had om na te denken of ik dit wel vol ging houden. Onderweg nog wat tips gehad van Peter en deze natuurlijk meteen toegepast. Maar op een gegeven moment begon mijn maag ook een beetje te protesteren dus aan Stijn gevraagd of hij een bidon met Cola en water wilde aangeven de volgende ronde. Deze stond perfect klaar de volgende ronde en hierdoor werd de maag ook weer een beetje rustig en kon ik lekker door blijven fietsen.

 

Na 5 uur fietsen lag ik nog steeds op de 3de plaats waar ik al reed vanaf de derde ronde en begon ik er in te geloven dat ik dit zou kunnen vasthouden. Het waren nog maar een paar rondjes en nummer 4 lag een paar minuten achter mij. Dus zonder pech zou dit haalbaar moeten zijn. Dus nog maar een activator erin en een bidon sportdrank en gas erop. Heb de laatste rondjes wel zitten aftellen maar om 18.59 passeerde ik de finish dus moest nog een rondje rijden. De nummer 4 die achter mij reed was na 19 uur over de streep dus die was klaar. Hierdoor kon ik relatief rustig mijn laatste ronde rijden en was de 3de plaats in de Lakebike een feit. Dezelfde plaats als vorig jaar. Zo slecht was de vorm dus helemaal nog niet.

 

Na de finish was ik echt helemaal kapot en schoot af en toe de kramp in de benen. Maar met dit resultaat maakt dat allemaal niets uit. Snel even mezelf een beetje opfrissen en een schoon shirt aan doen want 20 min later moest ik naar het podium om de 3de prijs in ontvangst te nemen. Moe maar voldaan alles weer opgeruimd en na het aanmoedigen van de rijders die 24 uur rijden was het tijd om naar huis te gaan. De Lakebike zit er helaas weer op voor mij. Dit is een heel leuk evenement dat goed georganiseerd is en een hele relaxte sfeer heeft. Ik ben volgend jaar weer van de partij voor welke afstand is nog even de vraag.

 

Alle credits voor de foto’s gaan naar Connie Sinteur

 

 

Recent Posts

Start typing and press Enter to search