Etappe 7: Appenninica MTB Stage Race

 In Uncategorized

Vandaag is het tijd voor de Granfinale van de Appenninica MTB Stage Race. Ja inderdaad het is vandaag alweer tijd voor de laatste dag. De dag begint zoals iedere dag zo rond de klok van 6 uur als de eerste deelnemers wakker worden in de sporthal waar we slapen. Vannacht hebben we geslapen op een overdekt sportveld in Bagno di Romagna, langs het zwembad. Het was voor het eerst dat het niet bloed heet was waardoor je gedurende de nacht de slaapzak ook echt nodig had. Na rustig te zijn wakker geworden ben ik samen met Henk en Maurits met de auto naar het ontbijt gereden. Zij hadden de auto voor de start van de meerdaagse al geparkeerd in Bagno di Romagna. Na weer een prima ontbijt zijn we terug gegaan naar de sporthal om ons klaar te maken voor de laatste wedstrijddag.

Rond de klok van half 9 ben ik vertrokken om alvast een beetje warm te gaan rijden. De benen voelde niet meer heel erg goed maar de rit van vandaag was ook maar 32 km dus dat zouden ze nog wel moeten kunnen. Na even wat rond gereden te hebben was ik om 9.15 op het marktplein waar we zouden starten. Hier heeft Igor, een van de fotografen nog gevraagd of hij een foto kon maken met de spiegeling in mijn bril. Dat was natuurlijk geen probleem. Dit duurde alles bij elkaar toch wel een paar minuten en Jaap heeft dit gefilmd. De foto heb ik nog niet gezien maar de making off is al grappig. Deze is hieronder te zijn.




Om klokslag half 10 was de start van de etappe. We vertrokken door een smaller straatje richting doorgaande weg. Hier werd al meteen het tempo flink opgevoerd, de eerste 1,5 kilometer was vlak en daarna zou de klim beginnen. Op het vlakke had ik geen probleem om de eerste groep te volgen. Dit ging heel goed totdat we bij de eerste klim waren aangekomen. Daar heb ik direct mijn eigen tempo gezocht en daarmee naar boven gereden. Het was ongeveer 10 kilometer klimmen met tussendoor wat kleine stukje afdaling. Het begin van de klim was behoorlijk steil met af en toe een stuk met veel grote stenen maar waar je wel naar boven kon fietsen al ging dat niet altijd even makkelijk.

Na iets meer dan 11 kilometer waren we boven op de klim en kon de afdaling naar Bagno di Romagna beginnen. De organisatie had in de briefing gisteren aangegeven dat de afdaling heel technisch zou zijn. Dus ik was heel nieuwsgierig wat ze voor ons in petto hadden. Het begon met een heerlijke flow afdaling over een singletrack. Dit was echt heerlijk rijden. Maar na een flink stuk dalen kwamen de eerste bordjes met “Pas Op Gevaar”, de eerste was niet spannend hier hing een boom wat schuin over de track. Maar niet veel later weer een bordje. Hier was het begin van een stukje wat in een enduro wedstrijd niet zou misstaan. Met een dropper zou het denk ik wel te fietsen zijn maar die had ik helaas niet. Dus ben hier maar even afgestapt en hem deze 100 meter gelopen. Uitvallen op de laatste dag is wel het laatste wat je wil meemaken. De rest van de afdaling die volgde was over grind met veel watergoten en losse stenen. Hier vloog je over naar beneden, wel was het zaak het goede spoor te kiezen anders kon het toch wel problemen geven.

Nu de eerste ronde erop zat was het tijd om aan de 2de te beginnen. Onderweg naar weer de eerste klim kon ik mijn wagonnetje nog even aanpikken bij Hans Planckaert en 2 italianen. Dit ging prima tot de klim begon. Daar reden ze weer bij me weg. Het Italiaanse duo heb ik gedurende de klim nog kunnen inhalen maar Hans heb ik niet meer gezien. De 2de ronde ging goed en kon mijn tempo goed vasthouden. Tijdens de klim nog wel een paar keer gedacht dat Peter Wouters nog terug ging komen. Dat gebeurt namelijk bijna iedere dag. Ik weet niet waarom maar we maken er samen toch iedere keer weer een strijd van wie het eerste binnen is. De stand na 7 ritten was 4 – 3 in het voordeel van Peter. Toen ze boven aan de klim me nog niet voorbij waren dacht ik dat het mogelijk moest zijn om ze voor te blijven. En dat is ook gelukt, na iets meer dan 2 uur was ik aan de finish. Niet veel later reden ook Peter en Günter over de streep.

Na de finish kregen we allemaal een medaille voor het halen van de finish en konden we ook nog even wat eten en drinken. Dit was allemaal weer perfect verzorgt. Na nog een kopje koffie gedronken te hebben bij 9th Wave was het tijd om te gaan douchen en de tas te gaan inpakken. De wedstrijd zit er namelijk op en het is weer tijd om naar huis te gaan. Nadat alles gepakt was zijn we nog even in een cafe de Tour gaan kijken onder het genot van een drankje en een stukje pizza. Om 18 uur was het tijd voor het Finale diner. Dit had de organisatie echt super goed voor elkaar. Mooie gedekte tafels met heerlijk Italiaans eten, je kunt je niet beter wensen. Zelfs aan het toetje was gedacht wat we kregen nog een heerlijk ijsje.

Na het eten was er nog een kleine loterij waar nog enkele prijzen werden verloot onder de deelnemers. Daarna was het tijd voor het uitreiken van de finishes T-shirts, waar je deze normaal gewoon krijgt aan de finish hebben ze er hier een hele show van gemaakt. Iedereen werd om de beurt omgeroepen en kon dan onder luid applaus  zijn T-shirt in ontvangst nemen. Dit zorgde voor een geweldige sfeer en bevestigd nogmaals het familie gevoel tijdens deze meerdaagse. Tot slot werden ook de prijzen op het podium uitgereikt waar Lukas Kaufman de winst pakte in de Solo categorie en Henk Bos en Maurits Buist de winst in de Duo categorie.

Hiermee kwam er een einde aan deze super leuke meerdaagse waar we konden rijden door een super mooie omgeving over hele gave trails met hele leuke mensen. Deze nu nog kleine meerdaagse was perfect georganiseerd voor de eerste keer en heeft heel veel potentie om te groeien. Ik denk dat je volgend jaar snel moet inschrijven want het zou zo maar een heel snel vol kunnen zijn.

Recent Posts

Start typing and press Enter to search